Waarom vraag je steeds of ik wel van je hou?
Waarom denk je steeds dat ik je niet steun?
Wat doe ik verkeerd wat jou aan het twijfelen brengt?
Terwijl je continu op mijn schouders leunt
Mijn wereld draait op dit moment continu om jou
En dan vraag jij of ik wel van je hou
Je zegt dat ik niet begrijp dat je jezelf wat aan doet
Je begrijpt het zelf niet eens vertel mij dan eens hoe ik dat begrijpen moet
Mijn hele wereld is op zijn kop gaan staan
Hoelang kan ik dat nog aan
Ik kom niet meer aan mezelf toe
En ben 24uur per dag alleen maar moe
Zelfs de kinderen zien dat het niet goed met me gaat
En dat mijn hele wereld op zijn kop staat
Alles draait om jou alleen jij raast door mijn hoofd
Terwijl jij zou knokken dat had je beloofd
Voor mijn gevoel heb je de moed opgegeven
Terwijl hier juist alles draait om jou leven
En dan vraag jij of ik wel van je hou
Waar ben je mee bezig?
Vertel me dat nou
Toelichting:
dit gedicht heb ik drie dagen voor dat ik het op de site zetten geschreven en alles wat ik in dit gedicht schrijf voelde toen ook zo. Vandaag hebbben we een gesprek ehad met haar begeleider en ben ik erachter gekomen waar de knik zit binnen onze manier van cominiceren en wat heel belangrijk schijnt te zijn is vragen om duidelijkheid als het niet duidelijk is. Dit gesprek van vandaag heb ik heel veel van geleerd. En dat ik misschien wel teveel wil weten en zelfs dingen horen die er niet zijn want het gaat wel degelijk beter met haar en daar moet ik naar kijken en niet naar het gedeelte dat het in de toekomst wel weer eens fout kan gaan. Op dit moment is dat heel moeilijk voor mij want ik maak me toch zorgen maar we gaan er aan werken zodat we van binnen ook veel rustiger worden Want uiteindelijk weten we toch wel dat het allemaal goed zal komen het heeft alleen even tijd nodig. comuniceren is nooit onze sterkste kant geweest en laten we eerlijk zijn lopen hebben we ook niet in een dag geleerd. En daarom wil ik wel even duidelijk stellen dat de gedichten die er op staan momentopname kunnen zijn en dat ik me twee dagen later al weer heel anders kan voelen en er anders over denken omdat andere mij daar van overtuigt hebben zoals dat in dit geval ook zo is. Ik heb zitten twijfelen of ik dit gedicht wel moest plaatsen maar ik kwam er gewoonweg achter dat ik me op dat moment gewoon zo voelde en op dat moment dat dit geschreven is het ook allemaal zo zag maar dit is het eerste gedicht waarvan ik dacht moet ik het er wel opzetten want ik zie het nu anders maar ik wil de site gewoon houden op de momenten dat ik ze schrijf dat ik het ook allemaal zo zie en voel.
Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek
