Mijn liefde voor jou was altijd al groot

Maar de verliefdheid die ik nu voel is groter dan ooit

Toen je me vorig jaar nodig had toen was ik er niet

Daarvan heb ik nu pas echt heel veel verdriet  

Toen,  tijdens die hele grote pijn

Had ik er veel meer voor je moeten zijn

Nu je ons voor een tijdje hebt verlaten

Voel ik pas wat ik in jou heb achter gelaten

Ik dacht bij mezelf ik doe dit wel goed

Maar nu pas weet ik dat het beter moest

Ik wil je beloven dat ik mij nu zal laten gaan

Dat ik met je zal praten en voor je klaar zal staan

Want als ik had geluisterd en ook had gepraat

Zat jij hier niet in deze staat

Ik hoop dat je mij hier in kan geloven

Zodat ik dit met een goed gevoel kan beloven

Ik kijk uit naar de dag dat je terug zal komen

Want alleen jij bent voor mij de vrouw van mijn dromen

Nu pas weet ik na alles wat we mee hebben gemaakt

Hoe zo’n vreselijke ziekte je huwelijk kraakt

Acht  maanden heb je er alleen voor gestaan

dit  mag nooit meer gebeuren want dit gaat ons beiden aan

want wat nu is gebeurd mag nooit meer gebeuren

Dus we laten het achter ons en sluiten die deuren

We moeten dit vergeten en verder lopen

Anders vallen we terug en gaat die deur weer open

Ik was zo bang dat het mis zou gaan

En dacht bij mezelf dit kan ik niet aan

Maar neem nu van mij echt maar aan

Dat het binnen een jaar weer helemaal goed zal gaan

Verliefd zijn vond ik vreselijk en wilde er nooit iets van weten

Maar wat ik nu voel voor jou wil ik nooit meer vergeten

Want mijn liefde voor jou is nu groter dan groot

En de verliefdheid die ik nu voel is groter en mooier dan ooit

Ik hou van je, meer dan ooit.

Toelichting:

Ze was net 3 dagen weg en ik miste haar vreselijk. Dan kom je er pas achter hoeveel je eigenlijk van haar houd. Ze is dan maar 60km van huis maar voor je gevoel zit ze aan de andere kant van de wereld. Op dat moment kreeg ik weer zulke sterke gevoelens dat ik weer echt verliefd werd en op dat moment wist ik dat dat het lekkerste gevoel is wat een mens kan hebben terwijl ik het vroeger vreselijk vond. maar tegelijkertijd had ik ook een vreselijk schuldgevoel want voor mijn gevoel was ik er in die moeilijke tijd van de kanker niet voor haar geweest. We liepen langs elkaar heen omdat zij de kanker heel anders ervaarde dan ik. Zij had zoiets van het komt allemaal goed terwijl ik zeker wist dat ze dood zou gaan en dat klikt niet met elkaar dus ik kon mijn gevoelens niet met haar delen. En dat is voor ons een vreselijke periode geweest die uiteindelijk 8 maanden heeft moeten duren maar uiteindelijk leeft ze nog en toen we te horen kregen dat er geen uitzaaiingen waren wist ik ook dat het allemaal goed zou komen maar dat ik zoveel van haar hield en hou dat ik uiteindelijk weer verliefd op haar werd dat had ik nooit kunnen en durven dromen.

Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achter laat in het gastenboek