Twee maanden ben je al weer weg

En die duurde langer als dat je het zegt

Twee maanden geleden trok je aan de bel

Toen ging ineens alles wel heel erg snel

Eerst een poosje naar Lunteren gegaan

En daarna kon jij de wereld wel weer aan

Maar het liep anders dan we hadden gehoopt

Want na zeven weken was je helemaal gesloopt

Vandaar dat je even naar een andere kliniek moest gaan

En ik dacht bij mezelf dit kan ik niet meer aan

Daar zat je uiteindelijk maar zeven dagen

Toen moest je ook daar weer weg dus daar gingen we weer in de wagen

Nu zit je dan waar je wezen moet

En nu kunnen we echt pas zeggen het komt goed

Nu pas sta je open voor een heel groot probleem

Maar ook daar trekken we je wel weer doorheen

Even dacht ik nu is alles voorbij

En blijven alleen de kinderen bij mij

Twee maanden nu, wat is er veel gebeurd en wat zijn ze snel gegaan

Maar we zijn er nog niet maar straks kunnen wij de wereld Weer aan]

De omgeving vraagt steeds hoe kan  jij dit steeds nog aan

Misschien wel gewoon door stevig in mijn schoenen te staan

Niemand weet hoe ik dit nu nog kan

Misschien is het wel gewoon een houden van

Ik ga thuis nog even een poosje zo door

Want ook ik zeg steeds maar ik ga er voor

Jij gaat nu nog een paar maanden keihard werken

Om even flink aan te sterken

Onze steun heb je van de kinderen en mij

Wat ons betreft heb je er gewoon een paar maanden bij

Maar niet voor de lol of de pret maar om er voor te gaan

Zodat jij als je thuis komt stevig in je schoenen zal staan

     Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek.