Gaat dit zich nu ieder weekend herhalen
Dat ik hier elke zondagavond vreselijk zit te balen
Weer een weekend achter de rug
Want zij moet weer naar Warnsveld terug
Het was zo moeilijk als ze thuis bij me was
Want ik ervaarde het enkel als een last
Het was zo moeilijk en ik kon het niet aan
Ik dacht bij mezelf kan ze niet eerder terug gaan
Achteraf een vreselijke gedachte
Dat ik op haar vertrek stond te wachten
Als je van haar houd dan wil je haar toch thuis
Bij jou en je kinderen in je eigen huis
Maar het tij is gekeerd en ik wil haar niet meer kwijt
Dat is wat ik denk als ik haar weer naar Warnsveld toe rij
Ze doet het zo goed en bereikt regelmatig haar doel
Daarom heb ik als ik haar wegbreng zo’n rotgevoel
Mag ze niet hier blijven zodat ze thuis verder leert
Want het tij is toch gekeerd
Word ik nu ongeduldig en wil ik het te snel
Ik wil haar gewoon thuis dat begrijp je toch wel
Toelichting:
Drie maanden geleden bracht ik haar met liefde naar lunteren en ik wist dat er een paar maanden over heen zouden gaan voor ze thuis zou komen en daar had ik ook vrede mee. Ze komt thuis maar niet eerder of het moet goed met haar gaan dat is wat ik altijd gezegd heb en in de weekenden kwam ze dan wel thuis maar dat was niet altijd een pretje en dat was vaak ook loodzwaar voor ons want ze was niet echt makkelijk in die weekenden. Nu weken later het zo goed met haar gaat ondanks dat ze waarschijnlijk een borderline heeft (diagnose nog niet definitief) vraag ik me steeds meer af waarom zit je nog daar. Het gaat toch steeds beter met haar al lijkt dat niet uit het vorige gedicht maar ik zie het nu toch. De weekenden zijn nu toch ook hartstikke gezellig en hebben we het hartstikke leuk met ons zessen (soms zeven) Maar ik besef me wel degelijk dat ik er ook nog wel tegenop zie dat ze over enkele weken definitief naar huis komt.
Het is allemaal zo dubbel het gaat goed dus ze kan toch naar huis maar het gaat zog niet zoals het moet dus laat haar nog maar even daar. Ik kan er steeds moeilijker mee omgaan om haar weg te brengen en heb het ook steeds moeilijker als ik haar daar achterlaat en naar huis rij.
Maar ik weet donders goed dat er een keer een rit naar huis komt met haar in de auto en al haar persoonlijke spullen tot de tandenborstel toe en die blijft dan ook thuis.
En dat is de dag waar we allemaal naar uitkijken
Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek
