

Het gaat eindelijk weer goed en dat klinkt zo gewoon
Maar de muziek klinkt nu toch wel met een andere toon
Er is veel veranderd en er is veel gebeurt
We werden gewoon in de ellende mee gesleurd
Een deel van die ellende veroorzaakte we misschien zelf dan wel
Maar uiteindelijk werd er getrokken aan die moeilijke bel
Het was de bel die de echte noodklok luid
En ik was ervan overtuigt die bel trekt ons er wel uit
Dat heeft dan wel iets langer geduurd dan verwacht
Maar al met al heb ik niet voor niets gewacht
De zon die schijnt weer in volle vaart
Dus al met al was het het wachten meer dan waard
Er zijn dingen veranderd juist in positieve zin
We zien het weer zitten en zijn weer een gezin
De band met de kinderen werd groter dan ooit
Juist door dat er roet in het eten werd gegooid
Ook mijn band met haar is eindelijk weer sterk
Maar daar is dan ook echt hard aan gewerkt
En gewerkt is niet eens het goede woord
Er is geknokt, dat is beter verwoord
Het was acht maanden moeilijk het leven was hart
Maar nu kunnen we eindelijk beginnen aan een hele nieuwe start
Een ander huis, een andere stad een andere school en ander werk
Al met al een hele nieuwe start en ik voel me nu alweer sterk
Acht maanden terug had ik dit niet echt verwacht
Maar eindelijk voel ik me gelukkig en heb weer positieve kracht

Toelichting:
Ik kan nu eindelijk zeggen dat het goed met ons gaat. De verhuizing is in volle gang en we hebben er allemaal zin in. De kinderen gaan allemaal naar een nieuwe school en ook zei hebben daar echt zin in. Geen gezeur meer aan je hoofd van hoe gaat het nu met mama maar gewoon lekker spelen want uiteindelijk zijn ze daar kind voor. En het is juist allemaal zo goed bedoeld als iemand vraagt hoe gaat het met jullie en je bent ook blij als iemand dat vraagt maar het begint allemaal een beetje teveel te worden en ik heb geen zin meer om alles uit te leggen. Als er nieuwe ontwikkelingen ergens in zijn in wat voor een zin dan ook dan is het heerlijk als je je verhaal kwijt kan en mag maar als je tegenwoordig in de stad loopt dan wil je ook gewoon wel rust eigenlijk want al die aandacht in de stad ben ik inmiddels wel zat maar ben wel blij dat hij er was. En ik wil hier beslist niet mee zeggen dat het vreselijk is dat iedereen vraagt hoe het met je is (want dat is het niet) maar ik wil nu eigenlijk gewoon rust en gewoon door de stad kunnen lopen zonder een ziekenhuisverhaal achter me aan te hoeven dragen.
En een ding kan ik niet vaak genoeg zeggen, ik ben trots op ons alle zes want we hebben ons er toch maar (weer) mooi doorheen getrokken en vooral de kinderen want die hebben het juist zo moeilijk gehad door iets wat ze zelf niet eens veroorzaakt hebben en dat moest ik toch weer even kwijt.
Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek