De dagen zijn zo somber

De dagen duren te lang

Alleen door dat gedonder

Dat maakt me weer zo bang

             De zon kwam een stukje achter de wolken vandaan

         De schaduw die verdween

          Maar helaas de wolk was sterker dan de zon

        Waar moet ik dan nu weer heen

        Het word tijd dat het gaat regenen

       En de wolk oplost in de lucht

      Dan zie ik eindelijk weer een stukje zon

        En laat een diepe zucht

          Mijn glas is niet half leeg

         Mijn glas is half vol

        Dat kleine beetje positief denken

         Hoelang hou ik dat nog vol

             Ben ik dan de enige die knokken moet

             En hier de regie in handen moet houden

            Terwijl ik me afvraag doe ik het wel goed

           Hoe kan ik mijzelf dan vertrouwen

           Ben ik de enige pilaar waar alles nu op steunt

           De enige pilaar die overeind is gebleven

         Wanneer is het voor mij nu eens weggelegd

          Gewoon een rustig leven

               Graag een berichtje in het gastenboek.