Leed, een vreselijk woord om te kennen

Leed, toch een woord waar je aan moet wennen

Leed, een woord wat je eigenlijk moet haten

Leed, toch ook wel iets wat je toe moet laten  

 

Leed kan je hele leven kapot en vreselijk maken

Leed kan door zijn gevolgen ook je leven weer prachtig maken

Leed hebben wij nu jaren gehad

Leed brengt ons deze keer op het goede pad

 

 

Pas nu, nu het allemaal teveel is geworden

Staan er nu op tafel vijf in plaats van zes borden

Maar we gaan er met ons alle tegenaan

Zodat er binnenkort weer zes borden staan

 

 

Straks kunnen we zeggen wat dit leed heeft veroorzaakt in ons leven

Bracht veel verdriet maar ook iets moois in ons leven

De gevolgen van het leed, wie had dat kunnen dromen

Door dit leed zijn wij dichter bij elkaar gekomen

 

 

We zijn weer verliefd samen op elkaar

Iets wat niet meer kapot kan dus vergeet dat maar

Leed veroorzaakt dus ook mooie dingen

En zijn ze weer sterker geworden onze ringen

 

 

De kinderen en ik, wij wachten op jou

Dus kom snel terug opgeknapt en gauw

Leed laat het toe elke keer weer

Want het bracht ons iets moois deze keer

Al dit leed het duurde wel even

Maar nu kunnen we zeggen we beginnen een nieuw leven

 

 

 

De muziek :

ook dit nummer is van grote waarde binnen ons gezin. Ze was ook altijd vrolijk maar ook prikkelbaar en juist dat prikkelbare dat maakte haar zo onzeker. De ene keer heel vrolijk en de andere keer kon ze ineens uitvallen om de kleinste dingen juist omdat ze in die verborgen dip zat. totdat onze oudste zoon dit nummer vond en dit aan zijn moeder lied horen en dat sprak haar heel erg aan omdat er gewoon dingen in voor komen die ze herkend.

 

 

Toelichting:

Dit gedicht is voor mij het meest dierbare gedicht wat ik geschreven heb. Want ook voor de kanker waren we niet echt open tegen elkaar als het om gevoelens gaat . Toen de kanker in ons leven kwam werd dat alleen maar erger in eerste instantie tot dat ze opgenomen moest worden in Lunteren en onze band ineens weer veel sterker werd en we over onze gevoelens gingen praten. Dat was voor mij een hele vreemde maar tegelijkertijd een hele mooie ervaring. Toen ik daar over na ging zitten denken kwam ik tot de conclusie dat die kanker in mijn ogen een signaal is geweest om ons dichter bij elkaar te brengen, die kanker het moest zo zijn die is gekomen met een doel en dat doel heeft het bereikt en sinds die tijd kan ik weer positief denken.

 

 

         

 

 

Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek.