Morgen dan eindelijk die operatie
En maar tegen iedereen zeggen dat ik er niet tegen op zie
Want een beetje zenuwachtig ben ik toch wel
Want ik moet ze toch achterlaten, dat hele stel
Al die tijd ben ik niet bij ze weg geweest
En nu moet ik ze achterlaten en dat doet me nog het meest
Die operatie doet me niet veel, dat gaat wel goed
Maar de gedachte dat ik alles en iedereen achterlaten moet
Die gedachte maken mij zo onrustig
En daarom ben ik nu alles, behalve levenslustig
Gaan ze het redden, doen ze het goed.
Terwijl ik weet dat ik ze gewoon vertrouwen moet
In al die jaren heb ik me hier nooit druk over gemaakt
En nu is dat het gene wat me het meeste raakt
Misschien heb ik gewoon teveel met ze meegemaakt
Al met al maak ik me dus best wel zorgen
Maar ik ga maar gewoon toch onder het mes morgen
Ik zou het zeer op prijs stellen als u een berichtje achterlaat in het gastenboek.
ja ik moet er vanaf 16-10-2006 even een poosje tussenuit dus het kan even duren dat er weer iets nieuws komt en ook de mail retour kan even op zich laten wachten want ik weet niet hoelang dit gaat duren. tot snel zal ik dan maar zeggen.